Posting sedih. Kalau nak ceria sokmo jangan baca.
Rasa down la sikit hari ni. Tapi sikit je. Dalam rasa down ni sempat lagi aku buat begedil dgn soto. Hehe, teringin nak makan. Dulu kat Mesia pagi2 gi breakfast kat kantin. Aku n Fitrah mesti order soto. Taruk sambal banyak gitu. Pastu taruk begedil. sampai abis licin begedil kat kantin tu kitorg gobble gobble. Please jgn tny aku resepi soto sbb aku pakai perencah yg mak mertua aku bagi je. Haha. Mujo mak mertua sporting, tau menantu dia x reti masak.
Kenapa aku down? Sbb aku tgh buat assignment. Pastu aku pikir balik, WHAT AM I DOING?
Dulu…
Lepas SPM, aku tak tau nak apply course apa kat uni. Kawan2 aku semua apply yg sain2, aku pun dr aliran sains tapi seriously aku boring sgt dgn anything yg sains2. No offense to kawan2 sainsku. Citarasa masing2 lah kan. So last2 aku apply semua benda2 sains lah jugak. Sampai masa nak register kat uni…aku cam tak sanggup. Aku tau aku suka sgt belajar benda2 fiqah2 yg aku belajar kat sekolah Ihsan dulu. Maka pada saat last minit, aku telah minta ditukar ke course law. Sbb aku tau law kat uia wajib amik syariah. Sukanya dapat blajar benda yg aku minat. Macam org yg dipaksa kawin tiba2 last minit sebelum akad nikah memberontak dan meluahkan isi hati hendak kawin dgn jejaka pilihan. the difference is takde siapa pon pakse aku apply sains2 ni. cuma cikgu2 aku yg bagi nasihat misleading ckp aku takleh belajar bende bukan sains. sabar je.
Sejak sekolah lagi cita2 aku nak jadi ustazah yg bagi ceramah kat ehwal islam etc. namun aku takde bakat bercakap n bercerita mcm diorg tu. kang tergagap2 kat tv korang jugak yg malu. so i made up my mind, cita2 aku nak jadi mufti. haha in my dreams. tp serious itu lah cita2 aku sbnrnye. lepas spm, aku nak gi ke sudan atau syria utk belajar bahasa arab. ye la nak belajar agama, kena lah asah dulu bahasa arabku kan, kitab2 semua dlm bahasa arab. haha. mengasah ke? sejak umur 10 tahun aku belajar bahasa arab. sampai sekarang tak pandai2. namun, sbb tak sanggup pisah dgn family (waktu tu kan aku kecik lagi, baru 17 thn), aku tak jadi pergi. Cukup lah takat belajar BA kat uni je nanti.
Aku berjaya masuk uni, dlm course law tu, aku pilih utk amik subject syariah dlm BA. bahagia tidak terkata. walaupun susah. lepas abis masters aku igt nak sambung buat second degee in syariah. namun aku memilih utk bekerja. WHY? Entah. Sekarang bila aku pikir balik aku tak tau kenapa aku amik keputusan tu. Mungkin sbb kerja tu best kot. lagipun aku antara yg terpilih, kalau lepaskan peluang tu takut nyesal. Aku ditempatkan dalam department yg takde kene ngena dgn bidang kegemaranku. Tak kisah lah. Bukan kegemaran pon aku still suka.
Then comes the time aku nak sambung belajar kat sini. Majikan ku taknak org dlm bidang kegemaranku. Sbb dah ramai. But by that time sepuluh tahun sudah berlalu, aku pun dah lupa pun cita2 asalku utk jadi mufti (atau apa2 yg sebidang dgnnya). Aku terima je tawaran sambung belajar.
Dan sekarang, when I’m stuck here with my thesis yg bagi aku dah reach stalemate sbb mcm susah giler, baru aku teringat balik cita2 asalku itu. And a big part of me still want to kejar that cita2. Whenever I watch tv and see great people giving opinions and comments dlm bidang agama….I say “That could have been me!”. But I guess its too late now.
Too late.
Dengan penuh perasaan sedih pilu, I see my cita2 go down the drain. washed away by my hanyut-ness and absentmindedness and leka-ness.
Relax lah, jangan nangis. Aku tengah enjoy makan soto ni.